click on the butterflies to see more news










guest book - tell a friend - contacts - webmasters - CubanLinks

 

                         


Last Updated: November, 2000

  sort by year - 00 - 99 - 98
 

NEWS

2000

JUNGLE.
Le collectif cubain mêle techno et traditions
LIBERATION   14.03.2000.

La bonne parole de Sin Palabras

Si Utrecht a vu la naissance du premier coffe-shop des Pays-Bas en 1968, la petite ville néerlandaise est aussi connue  des musiciens de toute la planète: le centre culturel Rasa y propose une ambitieuse programmation de world music, de  l’ethno aux tendances les plus novatrices. Le 4 mars, un concert conciliait les deux: Sin Palabras, groupe de La Havane, joue une dance music fondée non sur l’électronique mais sur les tambours.

“Identité“. A l’origine, le rêve de Sin Palabras est l’affaire de deux hommes. Un disc-jockey fraçais venu se ressourcer à Cuba et un musicien cubain de salsa insatisfait.Jean  Claude Gué a connu  l’âge d’or des radios locales. “Le soir du mai 1981, raconte-t-il,je montais sur un toit à Lyon pour poser l’antenne de Ciel FM. L’aventure a duré quatorze ans.Quand la station est pasée dans le giron de NRJ, j’ai tout laissé tomber pour m’installer à Cuba, J’ai débarqué à La Havane avec mes disques et un peu de matériel.A l’époque, j’étais à fond dans la house de Chicago et la production new-yorkaise, genre Little Louie Vega. Sur place, j’ai constaté l’énorme différence entre la qualité des musiciens et la nullité de ce que passaient les discothèques“.

Jean Claude se mêle donc au milieu musical, apprend l’espagnol, se marie, et devient proche d’Eduardo Lazaga, joueur de congas dans la Charanga Habanera, le groupe phare de la timba ( la salsa-funk à la cubaine) à l’époque . Eduardo  physique de déménageuret cheveux décolorés, se souvient: “Jean Claude jouait ses disques de techno et moi je jouais des congas par-dessus, des nuits entières.“Les deux hommes entrevoient alors la possibilité de donner naissance à une musique  de danse branchée sur les nouveaux courants, mais dotée d’une personnalité cubaine.

“L’année suivante, poursuit Eduardo Lazaga, j’ai décidé de quitter le groupe, parce que j’étais insatisfait du point de vue artistique.La Charanga voyageait beaucoup, jouait sans arrêt, il n’y avait plus le temps pour développer le côté créatif. J’ai donc poursuivi le travail commencé avec Jean Claude , mais il fallait trouver une identité. Ce fut chose faite grâce à Edesio Alejandro“.

Dans les milieux underground de La Havane, Edesio Alejandro est une petite légende. Musicien expérimental, branché  rock planant et nourri de mysticisme, il donne ses compositions au collectif, qui  s’est baptisé Sin Palabras ( “sans paroles“). Et qui est bien plus qu’un groupe: leur local de répétitions devient centre culturel, galerie d’art , salle de concerts...

Grand sabbat.
En 1998, Sin Palabras enregistre son album, Orisha Dreams, où les percussions cubaines croisent les scratches de DJ et le chant yoruba, la langue de la santería ( la religion apportée d’Afrique).“Mais il n’y a pas de message religieux dans notre musique ,explique Eduardo. La référence aux orishas (divinités) est d’ordre spirituel et culturel. Personne ne nous a accusés de sacrilège, au contraire“.

En concert, la formation découple les forces mises en jeu dans le disque. Le background instrumental, enregistré sur DAT, laisse la vedette à la débauche de percussions, aux courtes phrases chantées, mélodiques, et aux scratches très travaillés. Sin Palabras et ses rythmes  qui se chevauchent déchaînent un grand sabbat qui rappelle Fela, ce qui n’est peut-être pas un hasard- le yoruba étant la langue du Nigeria. En cherchant à faire de la jungle, Sin Palabras est remonté  à la source de l’afro-beat.

François-Xavier Gomez

Hip Hop und Tribal House aus Kuba
Rudolstadt Concert 07.07.2000.

Es gibt sie: Nicht- Buena-Vista-Musik aus Kuba! Naturlich sind in SIN PALABRAS’ Sound Elemente  traditioneller kubanischer Musik auszumachen. Aber sie“ vermitteln ein anderes Kuba-Bild als Fidel Castro, Ernest Hemingway und Wim Wenders“, lobte Andreas Becker in der taz (23.07.1999.) gleich mal vorweg in der Uberschrift, um dann erlãuternd fortzufahren:“Sin Palabras...prãsentieren das junge Havanna“. Und da gibt es einen  staatlichen Jugendklub, in dem man jedes Wochenende einer kapitalistischen Ausgeburt frönt, die man politisch dadurch rechtfertigen kann, daß ihre Ursprunge in den schwarzen Ghettos des US-Imperialismus liegen.Außerdem ist olle Maximó Leadsãnger Castro mit  seinen ellenlangen Reden, die auch deutsche  Revolutions-Touristen immer noch in Trance versetzen, der Ur-Rapper schlechthin.Revolution oder Tod. Oder etwa HipHop?? Der Mann, der den Kubanern HipHop als dritten Weg wies , war ein Franzose: Jean Claude Gué , ein Radio- DJ aus Lyon, kam vor sechs Jahren nach Kuba. Er versuchte nicht, alte Götter wiederauferstehen zu lassen, sondern probierte es auf die postmoderne Tour: Sampling, Lázaro Ros oder Merceditas Valdés wanderten gemeinsam mit allerlei perkussion, Geklatsche und Konzertatmo auf die Festplatte.1996 hatte der Franzose noch eine Idee: die sonst meist als Begleitung fungierenden Percussion-Instrumente in den Mittelpunkt einer Band zu stellen.Gemeinsam mit dem Institut mit dem hubschen Namen“Center for the Investigation and Development of Cuban Music“ entwickelte er SIN PALABRAS , was soviel wie“kein Kommentar“ heißt – und live in der Mischung aus elektronisch erzeugten Sounds und traditionellen Timbales, Batas und Congas begeistert.“Außerdem machten zwei Tãnzerinnen augenfãllig, in welchem Bereich der Anschluß der Club-Beats an die  kubanischen Rhythmen funktioniert. Es sind die ãltesten Traditionen der Insel, die Gesãnge fur die Santería – Gottheiten , die Trance-Tãnze mit den  leeren Blicken und den wie von fremder Macht gesteuerten  Körpern: die Tãnzerrinnen, ein schwarzgekleidetes Teufelchen und ein schöner, weißgewandeter Engel, wãren fur jeden Technoklub eine Zier“ ( Sophia Matennar, in Berliner Zeitung, 23.07.1999)

Does Cuban music has a life beyond Buena Vista? Of course it has. The young heart of Havana beats to hip hop and techno and Sin Palabras is one of the scene’s  driving forces.Founded in 1996 by French radio DJ Jean Claude Gué, SIN PALABRAS  combines electronic DJ technology with the sacred Santería sounds of timbales, batas and congas.“ World? Dance? Techno? It is all of this at the same time. It stirs, burns, bothers, makes you want furiously to move“

Dimitri Friedman

SIN PALABRAS , ouvert et contre tout
Le Soir 29.06.2000.Bélgica.

En mars dernier, les Cubains de Sin Palabras étaient venus se produire dans le cadre de Bruxelles 2000 et ce , aux Halles de Schaerbeek.Ce groupe mis sur pied il y a quatre ans par le français Jean Claude Gué avait proposé un concert très ouvert avec une kyrielle d’invités ( breakers, rappeurs, DJ’s...).Fort de cette expérience, Sin Palabras a été sollicité par Couleur Café afin de mettre sur pied une véritable création. Concept original puisque Sin Palabras servira non seulement d’ossature musicale aux nonante minutes de concert mais offrira également de l’espace à une dizaine de  musiciens et chanteurs chargés de donner d’autres couleurs à la fusion du groupe.

On nous a proposé une liste de plusieurs artistes raconte Jean Claude Gué et tout ce que je peux dire c’est que les gens sont enthousiastes.Fabien Degryse, par exemple, est un guitariste de jazz qui part dans de folles improvisations.Il y a aussi une formidable jeune chanteuse Sabrine El Koulali,Sémi Touré, un joueur de djembé proche de Mamady Keita, une section de cuivres et des rappeurs.

Sin Palabras a donc transformé les caves des Halles de Schaerbeek en local de répétition depuis lundi.De 14 à 23 heures, le groupe qui a déjà répété pendant six semaines le répertoire dans son studio de La Havane arrive gonflé à bloc pour ce concert particulier.Après Bruxelles 2000 , nous avons redéfini le concept, poursuit ce Parisien qui s’est retrouvé à Lyon le 10 mai 1981 pour s’y installer pendant une quinzaine d’années après avoir planté sur un toit l’antenne d’une radio libre.

UN PONT ENTRE L’ORIENT ET LES CARAïBES 

Au départ , nous souhaitions également proposer à Couleur Café une performance en invitant avec nous des plasticiens et des viéastes cubains mais le budget a grimpé en flèche. Finalement, notre répertoire sera spécialement réarrangé pour l’occasion mais l’idée de base de la soirée, c’est le groove.En plus, nous gardons un côté multiculturel en invitant des gens totalement différents.

Jean Claude Gué est persuadé d’une chose: ce genre de travail va nous amener des idées afin de monter des événements.En plus, lors de l’enregistrement de notre prochain album, nous souhaitons inviter Sabrine El Koulali à venir enregistrer un ou deux titres.Ainsi après avoir érigé un pont entre la musique traditionelle cubaine et la techno, Sin Palabras construira une passerelle entre l’Orient et les Caraïbes.Et c’est vrai qu’à l’entendre chanter- elle a été découverte via l’école de Martine Kivitz- en compagnie de Javier, le chanteur yaruba, on  en a le tournis.

Fondé en 1996, Sin Palabras s’est rapidement forgé une réputation à La Havane sous l’impulsion du senor Gué , ancien animateur de radio, DJ et dingue de house new-yorkaise. Dans la foulée des débuts du groupe, Sin Palabras monte également sa propre structure. Nous avons notre propre studio, ce qui nous permet d’être indépendant vis-à-vis de l’Etat.Notre studio s’est rapidement mué en galerie d’art. Nous formons également les DJ’s.Depuis huit mois, nous proposons également des matinées techno dans des clubs de la ville.On fait ça l’après-midi parce qu’on peut se permettre de demander un dolar l’entrée.Le soir, tu multiplies par cinq.

Actuellement à Bruxelles, Sin Palabras fera un saut jusqu’au Rockskilde – le cousin Danois de T/W – vendredi soir pour revenir dans la capitale et offrir à Couleur Café un moment inoubliable. D’autant que la “ pression “ sera sur les Cubains puisque ce sont les Ninjas d’Herbaliser qui ouvriront le feu...

Ph.Mn.

WORLD PARTY PRESENTS:
Köln Concert 09.07.2000

SIN PALABRAS  & New Tropical Beats (DJs Francis Gay und Jan U.) : Seitdem Buena Vista Social Club in aller  Munde ist, sprießen mehr und mehr die geheimen Bluten der cubanischen Musik. Mit ihrem fulminanten Album “Orisha Dreams”zeigt die Formation Sin Palabras , dass im Lande Castros auch elektronische Musik auf internationalem Niveau gemacht wird. Sin Palabras fusionieren traditionelle Klãnge mit zeitgemãßer Elektronik zwischen Drum & Bass und Tribal House Beats. Ihr Sound begeistert Havannas Jugend und geht jetzt, um Daft Punk zu zitieren, “Around the world”.Cuba goes Clubbing…und alle sind eingeladen.

SIN PALABRAS   ist Klanglabor, Songschmiede und eine großartige Liveband in einem, und ist vom Ansatz her etwa mit Faithless vergleichbar: Synths Samples und verdammt echte Musiker. Das Resultat jedoch klingt ganz anders, denn in Havanna ist alles anders. Heute stellt die Band ihr neuestes Werk “Orisha Dreams”vor. Hier verschmelzen sie Salsa-Rhythmen mit House und Hip Hop. Der  Gruppe Zeremonienmeister Ediso und dem französischen DJ Jean Claude gelingt auf dem neuen Album der Bruckenschlag zwischen Tradition und Moderne. Man kann sagen, dass  SIN PALABRAS einen verheißungsvollen Blick auf die kubanische Musik der Zukunft wirft. Auf zum Cuba goes clubbing.

Sin Palabras ( Techno & Salsa/ Kuba)
Eupen Concert 25.06.2000

F: La créme du “Buena Vista  Social  House” : ceux qui ont toujours pensé que le Buena Vista Social Club avait pris un coup de vieux feraient bien de découvrir le projet de danse des tambours de Santería Eduardo Lazaga, José « El Teacher » Eladio et du DJ parisien Jean Claude Gué . Un disc-jockey, trois percussionnistes, un chanteur et deux danseuses mélangent les ingrédients du dancegroove et des rythmes afro-cubains en une savoureuse party techno exotique et offrent ainsi le décor de cette  île des Caraïbes.

D : « Buena Vista Social House » vom Feinsten. Wer schon immer dachte, dass der « Buena Vista Social Club » reichlich in die Jahre gekommen ist, dem sei das Dance-Projekt der Santería-Trommler Eduardo Lazaga, José « El Teacher » Eladio und des Pariser House-DJs Jean Claude Gué empfohlen.Afro-kubanische Rhythmen und Dancegrooves verleihen der Musik die Tiefe, die das Becken vibrieren lãsst, und so ist ein rauschender kubanischer Tanzabend garantiert, wenn das außergewöhnliche Musikprojekt – bestehend aus einem DJ, drei Percussionisten, einem Sãnger und zwei Tãnzerinnen – die Buhne zur Karibik- Insel macht. Sin Palabras , mehr als Wim Wenders, Ernest Hemingway, Cuba Libre und Fidel Castro!                                           

Sin Palabras, une passerelle entre le <<son>>  et la techno
Le Monde. Mis à jour le jeudi 27 avril 2000

LA HAVANE de notre envoyé spécial
Si le rap commence à passlonner une génération de jeunes Cubains des groupes comme Proyecto F, Estilo Fantastico ou Amenaza (avant qu'ils s'exilent an France at prennent le nom de Orishas), [a techno n'en est encore qu'à ses balbutiements. Et c’est un Français, Jean Claude Gué, qui lui fait pousser ici ses premiers cris. Il y a cinq ans, après avoir revendu la station de radio qu'il possèdait à Lyon, cet ancien DJ est venu se ressourcer à La Havana. Il y a constaté la ringardise de la dance music programmée dans les night clubs locaux, regretté le retrait des rythmiques de la salsa, découvert avec émerveillement la puissance hypnotique des musiques de transe yurubas. Aidé par un des percussionnistes réputés de I'île, Eduardo Lazaga an vacances du groupe salsa funk, la Charangua Habanera, il a imaginé des rapprochements entre las racines cubaines et l’avant garde des beats électroniques pour les formaliser sous le nom do Sin Palabras (sans paroles)

A Cuba, rien ne peut se faire sans I'assentiment des autorités. Jean Claude Gué convainc done le Centre d’investigation et de dévaloppoment de musique cubaine d'agréer son projet <<Musica del futuro >>. Le home studio et le local de répétition de Sin Palabras deviennent ainsi des lieux. de formation. Avec l'un des seuls vrais DJ de La Havana, Mandi, Jean Claude Gué initie les volontaires à I'art des platines et du sampling. Le succès est si encourageant que des matinées techno ont lieu dans des petits clubs do la ville. Le groupe deviant aussi un pôle d'attraction pour la scéne culturelle alternative.

ANCESTRAL ET FUTURISTE

Aprés une première tentative décevante I'album House of Drums, Sin Palabras publie en 1999 Orisha Dreams, fusion plus convaincante de transes ancestrales at futuristes. Sur disque, la musique de son groupe pout parfois souffrir du décalage de moyens avec la scène occidentale ; elle prend sa revanche sur scène avec, I'apport des percussionnistes at des chants yurubas.

Malgré les tracas administratifs, Jean Claude Gué n'est pas près de renoncer à son bonheur cubaln. Il sait an revanche qua son avenir artistique passe par l’exportation. Le groupe a tenté une premibre tournée en Europe et devrait renouveler l'expérience cat été avant de s’aventurer aux Etats Unis. <<Pendant cinq ans, explique le Français,
j’ai soutenu financièrement à bout do bras ce projet. Pour continuer, il nous faut trouver un nouvel équilibro économique.>>

Stéphane Davet

1999
SIN PALABRAS. Orisha Dream
Keyboards Septembre  1999


Depuis peu de temps, Cuba et sa musique reviennent dans les bacs pour le plaisir de tous.

Mais pour une fois, un collectif cubain sort des sentiers battus pour explorer la fusion de plusieurs univers musicaux : 6lectronique, house, dance, tribal, salsa, tout y passe, sans s'enchevetrer lamentablement comme la plupart des productions qui tentent souvent de s'y coller. Vinitiateur de Sin Palabras se nomme Jean Claude Gué. En réunissant des artistes de tous horizons et des musiciens originaires de Cuba, il réussit à créer un mariage déroutant. Yorubas (chants typiquement cubains), bongos, congas, tambours bata. xylophone se mélangent au rythme programmé de la house la musique d'aujourd'hui travaillant la musique de demain, et inversement. Sin Palabras s'inspire totalement de Cuba mais ne s'adresse pas aux touristes. Grâce à cette démarche novatrice, on se rend vite compte que les musiques acoustiques et électroniques ont un champ d'action qui, s'il est bien cultivé, peu apporter de nombreuses ambiances encore inexplorées. Avec Orisha Dreams qui, au passage, a été enregistré à Cuba, produit en inddpendant et est sorti chez Globe, on peut dès aujourd'hui visualiser la musique cubaine du futur.

Damien Raclot

Trends en tradities in hetland van de drums
SIN PALABRAS “EL TEACHER”

Slagwerkkrant Mars-Avril 99

Dat die opleidingen voor de Cubaanse muziekont­wikkeling van doorslaggevend belang zijn ge­ weest, en nog zijn, wordt beaamd door Lino Neira, hoofd van de ISA, en José Eladio Amat Medina, ofwel 'El Teacher', die de slagwerkafdeling van de ENA leidt. Laatstgenoemde is conguero van een basis van housemuziek combineert met Afro­ Sin Palabras, een unieke formatie in Cuba die enn basis van housemuziek combineert met Afrocubaanse percussie, zang en dans, Een Dj (!) levert de basis, El Teacher en La Charanguera leggen daar Afro Cubaanse grooves en ills op conga's en timbales overheen, versterkt door een batá drum­merzanger, en opgesierd door twee danseressen, heldinnen in die o zo soepele Cubaanse dansbewe­gingen. Een apart, nieuw fenomeen voor Cuba, Zo'n combinatie. El Teacher: 'Het was eigenlijkeen ongelukje. lemand liet ons over muziek heen spelen, waarvan we niet  eens wisten wat het was. Maar dat beviel goed, en we ziin her gaan uitbou­wen. We hebben een paar optredens in Europa ge­daan, en vervolgens in Havana een cd opgenomen on er e tire House ot Drums. Up die cd hebben we samengewerkt met een groep jonge rappers en de batá groep Tambor  de Firmin. Die samenwer­king was heel bijzonder voor mij, want meestal zijn het nogal gescheiden wereldjes. Nu zijn we met een nieuwe eigen cd bezig, waarna we eer op tournee gaan door Europa.'

Waar El Teacher zijn bijnaam vandaan heeft, laat zich niet lang raden. Hij oreert graag: 'Cuba is her land van de drums', en 'Cuba is her land waar de meeste stijlen per vierkante meter voorkomen', en 'Cubaanse muziek is levend, in ontwikkeling, en nu al zo rijk; terwijl de antieke wereld van Mozart stilstaac.' Zijn enthousiasme brengt hij net zo graag op zijn leerlingen aan her ENA over: 'Studenten moeten álle percussie instrumenten le ren spelen. Nier per se in alle stijlen, dat pikken ze op straat wel op.
Nee, ze moeten de techniek en de coördinatie aanleren; de rest komt dan vanzelf. Tegenwoordig moet je namelijk alles kunnen; als timbalero moet je kunnen drummen, conguero's spelen net zo goed met hun linkerhand war timbales erbij.'

Sin Palabras featuring Tambor de firmin
SIAGWERLKMO 89 The Netherlands Jan./Feb. 1999

Twee jaar geleden, op het Brusselse festival Couleur Café, maakte Sin Palabras voor he eerst haar opwachting in Europa: de naar Cuba verhuisde Franse dj Mandi, timbalero El Charangero, en conguero El Teacher combineerden  westerse dance met Cubaanse rumba, en compar­sa. Dat werd feest. Voor hun eerste cd nodigde  Beigische producer Poney Gross twee andere groepen uit, typerend voor de stand van de Cubaanse muziek van nú: enerzijds.Tambor de  Firmin, een percussie‑zang­ groep die de traditionele muzick van de Yoruba‑santeria op batá‑drums vertolk, direct afstammend uit Afrika, en ander­zijds Proyecto F, een kwartet van vier Cubaame rappers. Zel die drie groepen op één cd, en je kruisbestuift alles ineens, moet Gross gedacht hebben. Het gevaarlijke van dit sort projecten is (Jaije van alles een beetje, maar nergens écht een fusie maakt. Hoe uniek het project ook is. In drie nummers nemen Sin Palabras et voortouw met dancesongs, in een natuurlijk heel eigen opvatting, alleen al door de werking van de percussie. Verder doen de El Teacher en El Chafangero op alle folklofistischesongs volop mee, maar bepaalt de traditie (batá) of de trend (rap) de sound. Op Yéyé Car komen de drie uitmuntend samen in een spannend uitgesponnen nunimer met rap, rumba en batá. Feest is het overal. (EW) 

SIN PALABRAS / HOUSE OF DRUMS
Roots Town Music -The Netherlands January 1999


Met daze CD wil Sin Palabras het Cuba van de traditionele rumba en son meteen katapulteren naar het jaar 2000.
De  heilige drievuldigheid waar­mee ze deze krachttoer wonderwel tot een goed einde brengen, is samengesteld uit house,  Yoruba­ zang en bata percussie. De magische symbiose vindt plaats dankzij draaitafels en keyboards. De hogepriesters van deze voodoo voor de 21 eeuw zjjn Sin Palabras zelf (opgericht in 1994 door de ondertussen ingeweken Franse DJ  Jean Claude Gué) samen met een aantal gasten die in rechtstreekse connectie staan met de Santeriacultus, Tambor de  Firmin en de jonge rappers van Proyecto F. Het eindresultaat is pure dancetrance, afwisselend futuristisch en akoestisch  traditioneel. Te beluisteren op eigen risico met de volumeknop richting rechts gedraaid. (GTB)

Sin Palabras featuring Proyecto F
Heimatklänge 99

Sin Palabras und Proyecto F transportieren Tribal, house und Rap Cubano in die Hauptstadt und setzen neue Trends in Sachen Havanna. Das ist der andere Soun Kubas, der bei der HeimatKlänge ,,Cubanismo” Ausgabe von 1997 noch nicht vorgestelt werden konnte.Mit ihrem Mix aus House, Yoruba Gesang und kubanischer Percussion heben sich Sin Palabras (Kein Kommentar) deutlich vom aktuelle Salsa Mainstream in den lokalen Treffpunkten der europäischen  Touristen und einheimische Jeunesse Doréé ab. Das Projekt um die Master Drummer Eduardo Lazaga “El Charan guero" (ex Charanga Habanera) und José Eladio "EL teacher" sowie dem aus Paris, zugereisten DJ JC Gué verbindet die furiosen afrokubanischen Rhythmen mit den Dance Beats der internationalen Club‑Szene. Unterstützt werden sie dabei von Rappern von Proyecto F, die für en HeimatKIänge Auftritt zurn ersten Mal ihre Heimatinsel verlassen werden. Ihr Debütalbum wurde von VocaL Sampling Produzent Poney Gross vorab produziert, in Folge von Humboldts Reise kann das gemeinsame Projekt erstmals international Live vorgestellt werden. Oshun, der Santeria Gottheit der Liebe, Schönheit und des diptomatischen Geschicks, sei dafür gedankt.

Sin Palabras
Blue Rhytm herbst 1999

Kuba ist hip derzeit. Die Kubaner selbst nehmen die Erfolge der BuenaVista Rentner Riege im Ausland allerdings eher wohlwollend achselzukkend zur Kenntnis. Die Jugend steht stattdessen auf HipHop, knalligen Salsa und kapitalistische Clubmusik. Die einhelmischt elektronische Musiksztne steckt noch in den Kinderschuhen. Glück für die traditionsbewulssten, aber weltoffenen Santeria Trommler Eduardo Lazaga (La Charanga Habanera) und den nicht minder bewunderten José Eladio ,El Teacher", dass ihnen mit Jean Claude Gué ein gestandener House DJ aus Paris quasi vor die Regler fiel. Der hatte sich vor fünf Jahren der Liebe und des Wetters wegen in Havana niedergelassen und fellt seltdem am Brückenschlag zwischen afro kubanischen Rhythmen und Dancegrooves. Alles zusammen mündete 1996 in die Gründung von Sin Palabras. Das erste Zwischenergebnis. ,,House Of Drums" (Piranha/EFA), klang noch relchlich holprig; J'etzt aber, unter der Regie des kubanischen Produzentenstars Edesio, ist die Mischung perfekt. Tribal House nach Cuba Libre Art, revolutionär, eigensinnig_und spirituell. ,Orisha Dreams" (Globe Music/Exii/Indigo) erzählt von einem Kuba ohne Zigarren, Panama Hüiten oder Erotik Salsa. Dafür gibt es Afro Roots, Yoruba Gesänge und energische.House. Beats. Kuba ist hip. So oder so.

Sin Palabras / Orisha dreams
ERWIN 23, dezember.
1999

Und jettzt der Trend-Hammer: House, Drum ´n´ Bass und Trance treffen Kubas polyrhythmic. Wer sick einlässt, geht garantiert verzückt vom Tanzbodem. Hier (Exil Musik) wirken Samples. Synthies und echte muskier go magisch zusammen, dass es einem glatt die Sinne raubt. Das ist die neue Cuban-Revolution: Fidel goes Clubbing….Grandios.       

Sin Palabras / Orisha Dreams FREISTIL
FRITZ magazine

Kuba hat musikalisch auch eine Zu­kunft. Die vom französischen DJ Jean Claude Gué vor drei Jahren gegrün­dete Formation Sin Palabras mischt in atemberaubender Weise die Stile und Traditionen. Kubanische Perkussion, Samples, Yoruba Gesänge, Synthie­ Sounds, Latin Jazz, Drum 'n' Bass kei­ne Aufzählung vermag die hypnoti­sche Faszination dieser Crossover-Produktion der Extraklasse fassen. Cuba goes Clubbing! (Four stars)
EW 

KUBA MODERN
Sin Palabras / Orisha Dreams
 

Rum, Zigarren und (in jüngerer Zeit wieder) handgemachte, nostalgische Son Sounds dominieren unser Kuba Bild. Doch auch auf der Antilleninsel blelbt die Zeit nicht stehen. Sin Palabras (,,ohne Worte") das sind der französische Whal-Kubaner Jean Claude Gué, Kuba Produzent Edesio plus Gäste: Musiker, die den Son sowie Afro‑Beats und Gesänge mit House, TripHop, Drum'n'Bass mixen. Die quirligen Sound Cocktails funktionieren in Havanna wie auch im New Yorker Yuppie Club. Claus Böhm. (Musik three stars. Klang Three stars) 

SIN PALABRAS. Orisha Dreams
MARABO magazine

Cuba goes clubbing. Aus dem Lande Fidel Castro kommen nicht nur begnadete alte Männer zu uns herüber. sondern auch ein Paar Jungs. die ihre musikalische Tradition mal eben durch die Maschine dre­hen. urn sie als treibende House Beats wieder rauszuhauen. Angestiftet wurden Sin Palabras von dem Franzosen  war ja Klar Jean Claude Gué. der Havanna zuseiner neuen Heimat machte. und Edesio. der sich erst unlängst mit ..Blen Blen" auf den Tanzflur katapultiert hat. Nun lassen sie also zu Ehren der Orishas (Götter) ihre ..heiligen Trommeln” erklingen. um sich bei fiebrigen Rhythmen in Trance zu tan­zen. Beim Einlegen dieser Scheibe ent­fährt einem erst einmal ein genüssliches ,Hui". Uber die gesamte Strecke aller­dings muss man eingestehen. dass sich leider auch das eine oder andere ,,Pfui" versteckt hat. Zum Durchhören zu anstren­gend einzelne Lieder: Yees! (Three stars)

Benedikt von kandow

SIN PALABRAS. Orisha Dreams
Musikreynes

Wer clas Debüt von sin Palabras unter der Leitung des französischen Radio DJs Jean Claude Gué spröde und sperrig fand, die wilden Fusionen des kubanischen Zeremonienmeisters Edesio auf BLACK ANGEL als ,,ganz interessant" ad acta legte, sollte deren Kooperation auf ORISHA DREAMS dennoch eine Chance geben. Zwar handelt es sich um eine typische Tribal Beat Geschichte, wie sie gerne von westlichen Djs ausgeheckt wird, aber das Album vereint alle positiven Seiten einer solchen Produktion. Zuerst: Sie funktioniert tatsächlich im Auto und in der Disco ebenso und nervt nicht nach dem dritten Stück. Santeria Gesänge, spanisch gesungene Hooklines und Son Cubano-Zitate beamen uns in einen etwas zu kühl klimatisierten Club in Havanna. Die Beats dagegen stammen aus Miami und L.A. und erinnern an die Anfänge der Raving Society. Während das Debüt noch reinrassige KubaRhythmen in Kontrast zu Dance Beats setzte, glänzt ORISHA DREAMS durch konzeptionelle Homogenität. Mit 100 bis 130 Beats pro Minute peitschen uns minimalistische House Beats mit kubanischer Würze und Ambient Intermezzi auf den Dancefloor. Auf Referenzen wird verzichtet. Auch das finale Instrumental,,My Guantanamera" zerstreut mit seinern Reggae Zitat alle Be­fürchtungen, die der Titel heraufbeschwört. Wyclefs jüngste Version der weltbekannten Kuba‑Hhymne lässt sich sowieso nicht so leicht übertreffen.  (five stars)
WZ
 

Sin Palabras. Orisha dreams
Rolling Stones Magazine. Germany

Mit ,,House of Drums” brachte der Franzose Gué vor rund einem Jahr dieses Cuba-Club-Projeckt in Gang. Edesio, Produzentenliebling der Zigarren-Insel, nahm den Faden aus und spinnt nun tanzbarer und stringenter  jede Menge House und Trance um die rituellen Gesänge und Rhythmen des Santeria-Kultes. Angenehm ist vor allem, dass die LEBENDIGE Zwischensprache von Batas, Bongos und Congas stets im Vorderground present bleibt. (Three stars).

Sin Palabras. ORISHA DREAMS

Cuba goes Electronic. Housige Tanzrhythmen und synthetische Sounds mischen sich mit Klägen aus der Urgewalt der Natur. Auch das in die Rhythmen und Gesänge eingeflochtene afrikanische ,Wurzelwerk" (Trommeln etc.) hat nichts mehr mit dem viel beschworenen ,,Kuba Fieber" zu tun. An elektronischen Tanzklängen gibts hier ein bisschen Drum & Bass, dort ein wenig Trip Hop oder House. Manchmal ist das alles eine Spur zu hektisch im Verhätnis zu den fliessenden Yoruba Gesängen. In Trance tanzen ist wohl die Devise, nicht jedoch in Trance hören. (Musik-Check Three Stars. HIFI check Three Stars)

Barbara Volkwein

WOM Journal

Zündender Spagat zwischen Tradition und Moderne und verheissungs­voller Blick in die Musikzukunft Havannas: SIN PALABRAS ver­schmelzen ,,ORISHA DREAMS” kubanische Rhythmen mit House und HipHop. ,,A Bailar Con La  Cubana” vereint die Hookline des Som­merhits ,,Vamos A. La Playa” mit der des Tito Puente KIassikers ,,Oye Como Va”. In ,,Fly'Mami” liefert ein Disco Beat das Fundament für ein wirbeIndes Timbales Solo. ,,Oshun Spirit” kombiniert ein funky Keyboard­ Riff mit Santeria Choren. Denn die Formation unter der Leitung des Ku­baners Edesio und des französischen Radio DJs Jean Claude Gué bedient sich ausser bei Son, Rumba und Cha Cha Cha auch bei den Rhythmen afrikanischer Gottheiten, der Orishas.

1998

HOUSE OF DRUMS. Sin Palabras
Blah Blah News. Novembre 98
France


Night & Day Comme le dit la pub, à Cuba, if y a le rhum, les cigares. les statues de Fidel, les plus belles filles du monde, les langoustes (de Cuba). les voitures américaines des années cinquante et l'un des plus extraordinaires clubs de Harley Davidson, mais qui n'est pas tres Hells Angels. il y a aussi bien súr la musique. Mais quand on dit Cuba, if faut penser percussions, et de ce côté-lá, ce disque dépote. Ce West pas vraiment de la musique traditionnelle, de la musique qui se veut à I'ancienne, digne et représentative. Ce disque serait plutôt I'alliance des jeunes et des branchés de l'Internet. Car les tarnbours traditionnels ont Clt6 pass6s ä la moulinette de machines sophistiqu6es certainement conques et fabriqudes par l'ennemi d’hier, l'imp’erialiste et capitaliste Oncle Sam et sa bannière étoilée. Inventif, ingénieux et surprenant, ce disque n’en conserve pas moins un parfum tropical, sans pour autant effrayer le n’eophyte qui voudrait voir comment le monde qui West pas blanc aborde la nouveaut’e technique.
 
Sin Palabras

Teek!  Belgium January
 

Het beeld dat de gemiddelde Nederlander heeft van de Cubaanse muziek is sterk vertekend, want grotendeels gekleurd door de knappe verrichtingen van de oude garde. Zoals The Dubliners niet representatief zijn voor wat er nu in IerIand gebeurt, zo kent ook Cuba veel meer interessants op muzikaal gebied. Zoals de groep Sin Palabras die op haar cd 'House of Drums' (Piranha/ Music& Words) house, Cubaanse percussie en traditionele Afrocubaanse Yoruba‑zang combineert met de intensiteit van een New Yorkse rapgroep. De nog jonge groep klinkt nog vaak stuurloos en eenvormig, maar de spaarzame momenten dat er een werkelijke synthese tussen techno‑dance en Cubaanse ritmes en melodieën tot stand komt, luiden een heuse belofte in. Jesus Alemañy is nog zo'n voorbeeld van iemand die allesbehalve het oude coserveert. De trompettitst en bandleider van iCubanismo! maakt er op zijn derde 'Reencarnacion' (Hannibal /Munich) opnieuw een ware orgie van ritmes en klankkIeuren van.
Maar er zijn ook jongeren met wat meer conserveringsdrang, zoals de groep Asere, volgende week te zien op de Music Meeting in Nijmegen. De groep spelt op' Cuban Soul! (Indigo/Choice) in de standaard septet­bezetting voor son. Ook de uit­voering van hun tien amoureuze liedjes blijft binnen de Cubaanse muzickregels, maar Asere klinkt nog altijd stukken helderder dan La Vieja Trova Santiaguera.

Benti Banach

Sin Palabras / House Of Drums
Plastiks / November 1998 / Belgium

Toen we Sin Palabras in de zomer van '97 de achtste editie van het Couleur Café festival hoorden afsluiten. werden we overdonderd door het spetterende succes van dit project rond de naar Havana uitgeweken Franse dj Jean Claude Gué. Hitj wist samen met twee excellente Afrocubaanse percussionisten en enkele schaars geklede danseressen de kleine tent in een handomdraai op zijn kop te zetten. Jean Claude wist ons toen te vertellen dat ze aan eigen nummers aan het werken waren en de heren hebben zich aan hun beloftes gehouden. 'House Of Drums' opent met 'Conga Sin Palabras (Carnival Edit)' ‑een housenummer gebaseerd op Cuban Carnival Music ­en op het vernieuwende 'Timbasa', een op ubaanse son gebaseerde song met zwevence acid‑deuntjes, wordt een blik geworpen op de LatijnsAmerikaanse muziek van de volgende eeuw. Naast een handvol eigen nummers krijgt Sin Palabras op enkele traditionele songs het gezelschap van Tambor de Firmin en het rapperstrio Proyecto F. Zo groeit 'Yeyé Caré'. een traditionele song met religieuze Ilederen uit Santeria' ceremonies afgewisseld met boeiende Spaanse raps, uit tot het hoogtepunt van 'House of Drums'. We hadden door hun 'act de presence' in het Brusselse Cyber Theatre en de 'Ten Days Of Techno' eerder verwacht dat dit album bij een dancelabel zou uitkomen, maar hef interessante Ouitse Piranha label blijft ons, andermaalverrassen. 'House Of Drums' is de blauwdruk voor de Latin Music van het volgende millenniurn en is onze eindejaarstip voor liefhebbers van house, Yoruba en Afrocubaanse ritmes.  

Sin Palabras. House of Drums
Blue Rythm / Germany. October 1998


Oha. Einen Mix aus House, Yoruba­Gesang und kubanischer Perkussion kündigt Piranha mit diesern Album an. Bei solcher Fusion Hype wird all­zu oft die Tradition als. Mittel zum Trend geschlachtet. Aber keine Spur davon hier. Mit zusäitzlichen Rappern und einer Bata Trommel Abteilung gelingt dem französischen Einwande­rer Jean Claude Gué tatsächlich der Wurf. Vielleicht liegt ja zwischen House und der fiebrigen lntensität der alten Santeria Bewegung gar kein so furchtbar weiter Weq: Trance­Sucht verbindet. Und so kann der martialisch dröhnende Trend auf dem hiesigen Dancefloor mit altern hypi­notischem Kram eine echt heilige Allianz eingehen. Ectasy ist also auch ohne Pillen möglich. Nor dann, wenn der angeckündigte Mix zugunsten des reinen House entfällt, wird das Album zum lahmen Headbanger. Aber das hält sich in Grenzen. ui
 

Cuban dance 2000

Eine rauschende kubanische Tanzncht garantier das DJ-Projeckt SIN PALABRAS mit einem Sänger und zwei Percussionisten. Der DJ Jean Claude Gué hat mit Musikern aus Havanna ein ungew6hriliches Projekt ins Leben gerufen. Der Cocktail besteht aus afro kubanischen Percussions und House Beats, gepaart mit Yoruba Gesingen.
Die aktuelle CD ,House Of Drums" (piranha / efa) hat excellente Kritiken erhalten. Der neuartige Kuba Virus wird sich am 28.8. in der FABRIK ausbreiten.
Die Medizin ist machtlos…


Musik ist Trumpf
HEIMATKLÄNGE

Nicht wenige Kubaner haben in der Ver­gangenhenit Leib und Leben riskiert, urn ihrer Heimat Adieu zu sagen. Der französische  Dj Jean Claude Gué wähite 1994 den umge­kehrten Weger streckte seinen Ferienauf­enthalt auf der Zuckerinsel his heute.  Dafür gab es einen guten Grund: die Musikland­schaft Kubas in ihrer wild wuchemden Ar­tenvielfalt, die von ihrer Schnittpunktlage zwischen den Hemisphiren profitiert. Clau­de Gué gründete auf der Insel die Band Sin Palabras, die ihre percussive Schlagfertig­keit vor einem räumlich wie zeitlich nahezu unbegrenzten Horizont entwickelt. Auch bei Heimatkänge Auftritt im neuen Tempodrom am Ostbahnhof können sich die Musiker um José, El teacher" Medina so­mit den Luxus leisten, die eher jazzigen, der­zeit enorm angesagten Insel Spielarten still­schweigend zu ignorieren. lhr Ausgangs­punkt ist eher die Rumba. So sind bei Sin Palabras kaum Melodieinstrumente dabei, tönen höchstens ein paar dürftige Key­board Füllsel durchs Zelt. Die Stärke der schon ergrauten, doch höchst feurigen Trommel Routiniers liegt in der zunehmend, hypnotisierenden Verschärfung der rituelen Herzschlädge. Afrikas in wirbeinden Schlaggewittern. Wo traditionell (fast) alles purer Rhythmus ist, muss auch der,,Gesang" im Takt mithecheln durch ihre temporäre Symbiose mit dem jugendlichen Rapper­ Quartett Proyecto F sind auch Sin Palabras in der Gegenwart angelangt. Wenn die unter­ schiedlichsten Rythmischen Energien so er­staunlich leicht verschmelzen, die musikalischen Gezeiten stürmisch verfliessen, haben es sogar rigide politische Abgrenzungen schwer: die Schüttelreimer sind grossflächig mit ,,Michigan" oder ,,Los Angeles" beschrif­tet, könnten aber ebensogut auch aus Frankfurt Rbdelheim starnmen

METZNER
 

Tropical Feierabend
Der Tagesspiegel

Der Buena Vista Social Club machte den ,,Son" berdhmt, doch Kubas Kids hören Hip Hop. Chill out im Tempodrom mit einer jungen Karibik Band Was eine junge kubanische Hip Hop­ Band. ein Becher Caipirinha und ein paar gelbe, rote, blaue und grüne Glühbirnennicht alles bewirken. Unter dern dunkel­blauen Zirkuszelt des Tempodroms am Ost­bahnhof, unter einem noch dunkelblaueren Sommerabendhimmel, reichen these Zuta­ten, um den Lebensrhythmus des Besuchers vorn Hetz ins Schlendertempo abzubremsen. Der an sich tanzfaule Konzertbesuchert lässt da schon einmal die Hüfte schuckeln.

Noch bevor ,,Sin Palabras" mit ihrer Mischung aus House, Hip Hop, Yoruba Gesang; und kubanischer Perkussion am Donnerstag abend auf die Bühne traten, stellte sich Strandparty Stimmung ein: Ähnlich wie beim alten Tempodrom am Haus der Kulturen der Welt bilden sich schon vor dem Eingang Pulks von Vergnügungshungrigen. Nur die überdimensionale Sektflasche fehlt. Drinnen, auf dem alten Betriebshof des Friedrichshainer Postfuhramts, machen es sich Hunderte von Besuchern an Biertischen, auf der alten Verladerampe und unterm Regenbaldachin bequem. Man isst noch schnell Falafel oder Maiskolben, beschaut sich Korallen und Silberschmuck oder lässt mit einem Bier in der Hand und an eine Mauer gelehnt den Tag Revue passieren.


Der Buena Vista Social Club machte eine auch in Kuba längst vergessene Generation von Musikern und ihren  ,,Son" weltweit be­kannt. Doch was hört die jugend auf der In­sel? Hip Hop, so heisst es, erobert Castros Staat. An die tausend kubanische Homeboys tanzen an jedem Wochenende im staatli­chen Kulturzentrum Casa Cultural in Havan­na zur musik des Klassenfeinds. Und das ob­wohl oder gerade weil es in Kuba keine Plattenäden für Hip Hop oder House Musik gibt die Musik zirkuliert auf Radio Mitschnitten.

,,Berlin say yeah", viel mehr Englisch braucht das knappe Dutzend Rapper und Perkussionisten am Ostbahnhof nicht. Mulattinnen in Tigerkleid und Trainingsanzug lassen ihre Rasseln rasseln der wasserstofflblondgefärbte Drummer feuert das Publikum an. Salsa, Rap, westafrikanischer Gesang, gemixt mit Dj Einlagen die Richtung von ,,Sin Palabras" und den Musikern von ,,Proyecto F" ist schwer festzulegen. ,Michigan" und ,Chicago" steht auf den T Shirts der jungs, die mit  kubanischer ,,Solar" Ener­gie losrappen. Vielleicht tausend Besucher Asind an diesem Donnerstag da, letztes Wo­chenende  waren es fast 3000 pro Abend.

Nach der Ska Band ,,Desorden Publico” aus Venezuela sind die Kubaner der zweite Schwung an Musikern der Heimatklänge, die diesmal Alexander von Humboldts Lateinamerika‑Reise nachzeichnen. Eine Punk Combo aus Mexiko City ein 17jähri­ger Akkordeon Star und zwei Son Bands aus mo Kuba und Mexiko folgen in den  nächsten Wochen. Die Gelegenheit,  Hawaiihemd und Leinensakko hervorzukramen. Nur Vorsicht vor Zeltseilen und Heringen

Von Tobias Arbinger

newalbum! The band is already into their third album release...check for sound clips on what's coming!

Liberation 
14.03.2000

JUNGLE.
Le collectif cubain mêle techno et traditions...

LeMonde
 27.04.2000

sinpalabras.
une passerelle entre le
<<son>>  et la techno
.

 

 

  free newsletters
the band - the music - the videos - the press - contacts - home

 

© sinpalabras.com and the authors. All Rights Reserved. 2000.
Site created and maintained by Francis Acea and David Moszkowicz
© .2000
Copy and reproduction of content prohibited. All rights reserved.

   Top